Opruimen voor de dood

Opruimen voor de dood is een vertaling van het Zweedse woord "Döstädning", waarover Margareta Magnusson een boek schreef. Dö betekent ‘dood’ en städning betekent ‘opruimen’.  Döstädning betekent dat mensen hun materiële bezittingen opruimen in de laatste fase van hun leven. Het is een manier om nabestaanden nergens mee op te zadelen, maar ook een ritueel dat helpt om te reflecteren op het leven – of dat nou binnenkort op zijn einde loopt of nog bij lange na niet. Wat laat iemand achter aan materiële bezittingen als hij/zij er zelf niet meer is? En wat zegt dat over die persoon? 

Ik weet het; het is een beladen onderwerp waar je met je ouders wellicht niet makkelijk over praat. Maar bedenk je eens hoeveel het jou en je ouder(s) zou kunnen opleveren als je dit wél doet? Weet jij bijvoorbeeld van je moeder wat haar meest dierbare bezittingen zijn en aan wie ze deze zou willen nalaten? Of heeft jouw vader een verzameling waarvan hij denkt dat hij jou er een groot plezier mee doet als hij er niet meer is, maar zit jij er eigenlijk helemaal niet op te wachten? En hoeveel spullen hebben je ouders in huis die ze eigenlijk helemaal niet meer gebruiken? 

Opruimen voor de dood kan je ouders helpen om met een opgeruimd, bevredigend gevoel (door het ‘geven met een warme hand’) te genieten van hun laatste levensfase. En het kan jou als nabestaande helpen om in een verdrietige periode na overlijden ruimte en rust te hebben om te rouwen in plaats van een grote opruimklus aan te moeten gaan. Hoe mooi zou het zijn als je je ouders kunt helpen zelf de regie te nemen en te reflecteren op hun spullen en al het geluk te vieren dat zij in hun leven verzameld hebben? Door erfstukken te scheiden van de overtollige spullen, orden je ook de waardevolle herinneringen. 

Opruimen voor de dood;
een manier om nabestaanden nergens mee op te zadelen,
maar ook een ritueel dat helpt om te reflecteren op het leven! 

Carolien van Winsen